Pchełki ziemne
Są to małe, skaczące chrząszcze (Co/eoptera) z rodziny stonkowa-tych (Chrysome/idae). Występują dość powszechnie w całym kraju, powodując znaczne szkody.
Na warzywach kapustnych najczęściej występuje pchełka smużko-wana (Pfiyf/otreta nemorum L.), pchełka falistosmuga (P/i. undulata Kutsch.), pchełka czarna (Ph. atra Fabr.) i pchełka czarnonoga (Ph. n/gr/pes Fabr.).
Szkodliwe są głównie chrząszcze, które wygryzają małe, okrągłe otwory w liścieniach i liściach roślin żywicielskich. Uszkodzone miejsca ulegają nekrozie, liście żółkną i często zasychają. Szczególnie niebezpieczny jest żer chrząszczy na najmłodszych roślinach. Wiatr i ciepła pogoda w okresie żerowania sprzyjają powstawaniu większych szkód. Larwy pchełki smużkowanej minują liście rzodkiewki, brukwi i innych krzyżowych, a larwy pozostałych gatunków żerują na korzeniach.
Chrząszcz pchełki smużkowanej, długości 2,5-3 mm, jest czarny, z zielonkawym połyskiem. Na każdej pokrywie ma podłużny, żółty pasek, tej samej szerokości na całej długości, końce jego zagięte są do środka. Chrząszcz pchełki falistosmugięj, długości 2-2,5 mm, podobny jest do poprzedniego, z tym że żółty pasek jest węższy w części środkowej, a rozszerzony na końcach. Chrząszcz pchełki czarnej, długości 2-2,5 mm, jest czarny, lekko spłaszczony, a jego pokrywy są wyraźnie dołeczkowato punktowane. Chrząszcz pchełki czarnonogiej, długości 2-2,5 mm, jest seledynowoniebieski lub me-talicznozielony. Nogi i czułki ma czarne. Larwy wymienionych gatunków są białawożółtawe, z czarną głową i trzema parami odnóży. Ciało ich jest pokryte ciemnymi plamkami i delikatnymi włoskami. Długość larw, zależnie od gatunku, wynosi od 4,5 do 7 mm. Zimują chrząszcze w ściółce j w wierzchniej warstwie gleby. Wiosną, z nastaniem ciepłych dni," opuszczają zimowiska i przemieszczają się na rośliny żywicielskie, a w dni chłodne chowają się do gleby. Po okresie intensywnego żerowania samice składają jaja do gleby przy roślinach, a pchełka smużkowano składa je na dolnej stronie liści. Wylęgłe po kilku dniach larwy przemieszczają się w strefę korzeniową, a larwy pchełki smużkowanej wdrażają się do miękiszu liścia, gdzie żerują do połowy czerwca. Przepoczwarczają się w glebie i młode chrząszcze pojawiają się w końcu czerwca i w lipcu. Żerują one na roślinach krzyżowych, a z nastaniem chłodów przenoszą się do zimowisk. W ciągu roku występuje jedno pokolenie.
Zwalczanie. Niszczyć chwasty z rodźmy krzyżowych. Na rozsadnilcach często spryskiwać rośliny, co odstrasza nalatujące chrząszcze. Zaprawiać nasiona bezpośrednio przed siewem, stosując Oftanol T (40 g/kg nasion). Z chwilą pojawienia się chrząszczy opryskiwać rośliny na rczsadnikach lub w polu jednym z następujących pestycydów: Basudin 25 EC (0,6 l/ha), Cymbusz 25 EC (0,12 l/ha), Gar-dona 24 EC (1,5 l/ha), Karbatox zawiesinowy 75 (1,5 kg/ha), Me-tation E 50 (1 l/ha), Metox płynny 30 (3,6 l/ha), Nexion EC 40 (0,6 li/ha), Owadofos płynny 50 (1 l/ha), Propotox M płynny (3 l/ha), Sadofos płynny 30 (2,4 l/ha), Unden 50 WP (0,6 kg/ha), Zolone 35 EC (1,2 l/ha) lub Zolone 30 WP (1,2 kg/ha). Można również opylać rośliny stosując Karbatox pylisty 5 (20 kg/ha) lub Owadofos pylisty 5 (20 kg/ha).
